20. İ’lem ey hitabet-i umumiye sıfatı ile gazete lisanıyla konferans veren muharrir!

Hubab mütalaasına kaldığımız yerden devam ediyoruz:

İ’lem ey hitabet-i umumiye sıfatı ile gazete lisanıyla konferans veren muharrir! Sen, kendi nefsini aşağı göstermeye ve nedamet ederek kusurlarını ilan etmeye hakkın var. Fakat şeair-i İslamiyeye zıt ve muhalif olan herzeler ile İslamiyet’i lekelendirmeye katiyen hakkın yoktur.

Seni kim tevkil etmiştir? Fetvayı nereden alıyorsun? Hangi hakka binaen milletin namına, ümmetin hesabına İslamiyet hakkında hezeyanları savurarak dalaletini neşir ve ilan ediyorsun? Milleti, ümmeti kendin gibi dâll zannetme. Dalaletini kime satıyorsun? Burası İslamiyet memleketidir, Yahudi memleketi değildir.

Cumhur-u müminînin kabul etmediği bir şeyin gazete ile ilanı milleti dalalete davettir, hukuk-u ümmete tecavüzdür. Bir adamın hukukuna tecavüze cevaz-ı kanunî olmadığı halde, koca bir milletin belki âlem-i İslam’ın hukukuna hangi cesarete binaen tecavüz ediyorsun? Ağzını kapat! (Mesnevi-i Nuriye, Hubab)

Metin açık olduğu için şerhine ihtiyaç duymuyorum. Sadece şu kadar demekle yetineceğim:

Acaba Üstad Hazretleri bu zamanda yaşasaydı; televizyonlarda, gazetelerde ve internette İslam’ın küçümsendiği, Kur’anî hükümlerin hafife alındığı, şeriatın tahkir edildiği, sünnet-i seniyyenin terkinin teşvik edildiği ve Allah’a isyanın kemal kabul edildiği bu zamanda yaşasaydı nasıl bir tepki gösterirdi?

Tek bir gazeteciye bu kadar hiddet gösteren Üstadımız herhâlde bu zamanda yaşasaydı ya İslamî gayretinden dolayı bir yanardağ olur patlardı ya da yeni Said döneminde olduğu gibi harice asla bakmaz sadece vazifesini icra ederdi.

Yazar: Sinan Yılmaz