5. Kâfir olarak ölen kimseye dua edilir mi?
Küfür üzere öldüğü bilinen bir kimsenin affı için dua etmek caiz değildir. Böyle bir kişiye dua etmek kişiyi imandan çıkarıp küfre sokar.
Mesela bir kişi şöyle dese:
— Ya Rabbi, Firavunu affet.
Bu sözü onu imandan çıkarır ve kâfir yapar. Bunun sebebi şudur:
Cenab-ı Hak kâfirlere ebedî cehennemi vaat etmiştir. Allah’ın bu vaadinden sonra birisi kâfirin affı için dua ederse sanki şöyle demiş olur:
— Ey Allah’ım, sen her ne kadar kâfirin ebedî cehennemde kalacağını vaat etsen de sen vaadinden dönersin; dönsen daha iyi olur…
İşte kâfire dua bu manaya gelir. Hâlbuki Allahu Teâlâ birçok ayet-i kerimede, اِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ “Şüphesiz Allah vaadinden dönmez.” buyurmuş ve vaadinden dönmeyeceğini beyan etmiştir. Kâfire dua eden ise Allah’ın vaadinden döneceğine ihtimal vermekte, bu sebeple de imandan çıkmaktadır.
Bununla birlikte, Cenab-ı Hak kâfir olarak ölen kişiye dua etmeyi yasaklamıştır. Bu hususta birçok ayet-i kerime mevcuttur. Mesela Tevbe suresi 113. ayette şöyle buyrulur:
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ
Ne peygambere ne de iman edenlere -akraba bile olsalar- cehennemlik oldukları belli olduktan sonra müşrikler için af dilemek yakışmaz. (Tevbe 113)
Bu ayet-i celile hakkında İbni Abbas Hazretleri şöyle der:
— Müminler kâfir olarak ölmüş yakınlarına dua ediyorlardı. Bunu yasaklayan ayet geldi, ondan sonra duayı kestiler.
Yine Tevbe suresi 84. ayette, Peygamberimiz (a.s.m.)’a şöyle emredilmiştir:
وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُم مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَىَ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ
Onlardan ölenlerin asla namazını kılma ve kabrinin başında durma. Çünkü onlar Allah’ı ve Resulünü inkâr ettiler ve fasık olarak öldüler. (Tevbe 84)
Yine Tevbe suresi 80. ayette şöyle buyrulmuş:
اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
Onlar için ister Allah’tan af dile ister dileme… Onlar için yetmiş kere af dilesen de yine Allah onları asla affetmeyecektir. Çünkü onlar Allah’ı ve Resulünü inkâr etmişlerdir. Allah fasıklar güruhuna hidayet etmez. (Tevbe 80)
Bu gibi ayetlerin beyanıyla, küfür üzere öldüğü bilinen kişilere dua etmek caiz değildir. Dua eden imandan çıkar, artık mümin olmaz.
— Peki, biz bir kimsenin küfür üzere öldüğünü nereden bileceğiz?
Evvela biz insanların gizli hâllerini araştırmakla mükellef değiliz; ancak kör de değiliz.
– Bir insanın şeriatla kavgası varsa,
– Allah’ın hükümlerini küçümsüyorsa,
– Allah’ın haramlarına helal diyorsa,
– Kur’an’ın tek bir ayetini bile inkâr ediyorsa bu kişi kâfirdir.
Onun “Ben Müslüman’ım.” demesi hiçbir şeyi değiştirmez. Kişi Allah’ın tek bir hükmünü küçümsese ya da inkâr etse, bu onun mümin olmadığına delildir. Mesela sadece şu kadar dese:
— Faiz bu zamanda helaldir.
Bu söz onun mümin olmadığına delildir. Böyle bir kimsenin cenaze namazı kılınmaz ve ölümünden sonra arkasından dua edilmez.
O hâlde kardeşlerim, kime dua ettiğimize dikkat edelim.
– Bütün hayatlarını Kur’an’la savaşla geçirenlere,
– İslam’ın hükümlerini değiştirmeyi kendilerine gaye edinenlere,
– Dinin hükümlerini küçümseyenlere dua etmeyelim.
Dua eden olursa “âmin” demeyelim. Bu iş çocuk oyuncağı değil. Bizi imandan çıkaracak, cenneti bize haram edecek ve cehennemde ebedî kalmamıza sebep olacak bir iş!
Ben üzülerek bazen şahit oluyorum ki: Camilerde, küfür üzere öldüğü bilinen kişilere dua ediliyor ve küfür üzere öldüğü belli olan kişilere cenaze namazı kılınıyor. Adam dine sövmüş, Kur’an’a sövmüş, İslam’ın hükümleriyle alay etmiş; cami cemaati bu adamın cenaze namazını kılıyor.
Kim ki böyle bir kişinin cenaze namazını kılar veya ölümünden sonra ona dua ederse, imandan çıkmış ve küfre girmiş olur. Küfre girdiği için de eşi boş olur, kurban kesse kestiği yenmez. Tövbe etmeden bu hâl üzere ölürse küfür üzere ölmüş olup, ebedî cehennemde kalır; cennetin koksunu dahi duyamaz!
Ne olur kardeşlerim, artık bu işleri ciddiye alalım. Allah kâfire buğzediyor, biz de buğzedelim. Allah’ın lanet okuduğuna biz dua etmeyelim. Etmeyelim ki yarın mahşer günü onlarla beraber haşredilip, onlarla beraber cehenneme girmeyelim!
Tabii bütün bu yazdıklarımız kâfir olarak ölen kimse hakkındadır. Eğer kâfir sağ ise onun hidayeti için dua etmek caizdir.
Yazar: Sinan Yılmaz