12. O, hevasından konuşmaz! (Necm 3)

Hadis inkârcıları, “Biz Kur’an’a uyarız. Kur’an bize yeter.” diyorlar. Biz de onlara diyoruz ki: Madem siz Kur’an’a uyuyorsunuz, o hâlde Necm suresinin şu ayetlerine dikkat edin. Bakın, Rabbimiz ne buyurmuş:

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحَى

Peygamberimiz (a.s.m.) hevasından konuşmaz. Onun konuşması ancak kendisine vahyedilen bir vahiydir. (Necm 3-4)

Bu ayetlerin açık beyanına göre, Peygamberimiz (a.s.m.) nefsinin arzusuna göre konuşmazdı. Onun her sözü -bilhassa dine ait her sözü- vahiyledir. Eğer Peygamberimiz (a.s.m.) hevasından konuşacak olsaydı, neyin olacağını şu ayet-i kerime beyan eder:

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ

Eğer o -Hz. Muhammed (a.s.m.)- bizim adımıza bazı sözler uydursaydı elbette biz onu kudretimizle yakalardık. Sonra da onun şah damarını keserdik. (Hakka 44-46)

Bütün bu ayetlerin beyanıyla, Peygamberimiz (a.s.m.) hevasından konuşmuyor, nefsiyle hükmetmiyor ve arzusuna göre söylemiyor. O sadece kendisine vahyedileni konuşuyor.

Madem kendisine vahyedileni konuşuyor, o hâlde onun sözünü dinlememek Allah’ın sözünü dinlememektedir. Hadis-i şeriflerini inkâr etmek de Allah’ın vahyini inkâr etmektir.

Kur’an, Peygamberimiz (a.s.m.)’ın her sözünün vahiyle olduğunu beyan ederken, bir Müslüman nasıl olur da o sözlere kıymet vermez; ben buna anlayamıyorum!

Hadi o sözle amel edemiyorsun, yaşamıyorsun, nefsine mağlup oluyorsun; bunu anlarız. Çünkü insan âcizdir, zayıftır, nefsine ve şeytana mağlup olabilir. Allah seni affetsin…

Ancak bizim meselemiz amel değil kabul… Kabul etmek amel etmekten farklı bir şeydir ve kabul etmenin amel etmek gibi bir zorluğu yoktur. İnsan en azından şunu diyebilir:

— Peygamberimiz (a.s.m.) böyle hükmetmiş, hadislerinde böyle geçiyor; hak olan da bu… Ancak sözüm nefsime geçmiyor ve bununla amel edemiyorum. Allah beni affetsin!

Bunu demek zor mu? Hakkı kabul etmek zor mu?

Yoo, hiç de zor değil! Lakin insan hakkı değiştirmek istiyor, nefsinin arzusunu hak yapmak istiyor. İslam’a benzemek değil, İslam’ı kendisine benzetmek istiyor. Böyle olunca da kendi sözünü Peygamberimizin sözüne tercih ediyor.

Bizim sözümüz ise şudur:

— Peygamberimiz (a.s.m.) neye hükmetmişse hak odur. Ona iman ettik, onu kabul ettik ve onu tasdik ettik!

Yazar: Sinan Yılmaz