10. Dua esnasında eller semaya neden kaldırılır?

Bu dersimizde Selefîlerin şu sözüne cevap vereceğiz:

Selefîler diyor ki:

— Dua esnasında ellerimizi semaya kaldırıyoruz. Bu da ispat eder ki Allah göktedir.

Bu sözü söyleyen kişilere deriz ki: Yahu bu nasıl bir delildir? Şunu hiç mi düşünmüyorsunuz: Eğer Allah gökte olsaydı ellerimizi değil, yüzümüzü semaya çevirirdik.

Sizin bu mantığınızdan yola çıkan başka birisi şöyle der:

— Secdede başımızı yere koyuyoruz; demek Allah aşağıdadır.

Bir başkası da şöyle der:

— Namazda Kâbe’ye dönüyoruz; demek Allah Kâbe’dedir.

Eğer siz, duada ellerimizi semaya kaldırdığımız için “Allah semadadır.” derseniz, diğerleri de böyle der ve onlara söyleyecek hiçbir sözünüz de olmaz.

Şimdi, duada elleri niçin semaya kaldırdığımızı izah edelim:

1. Ellerimizi semaya çeviriyoruz, çünkü duanın kıblesi semadır. Namazın kıblesi nasıl Kâbe ise duanın kıblesi de sema cihetidir.

2. Rahmet ve rızık semadan iner. Zira ayet-i kerimede şöyle buyrulur:

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ  “Sizin rızkınız göklerdedir.” (Zâriyât 22)

Rızkımız göklerde olduğu için, isterken ellerimizin içini semaya çeviririz.

3. Sema Allah’ın rububiyetinin ve uluhiyetinin mazharıdır. Rububiyet ve uluhiyet hem yeryüzünde hem gökyüzünde tecelli etse de yeryüzü o rububiyet ve uluhiyetinin haşmetine sema kadar mazhar olamaz. İşte duada elleri yukarıya kaldırmak, o rububiyetin tecellisine mazhar olmayı lisan-ı hâl ile istemektir.

4. İnsan fıtraten, maksadının hasıl olacağı yöne doğru yönelmeye meyillidir. Fıtratında bu meyil vardır. Mesela bir devlet başkanı halkına rızık vaat ettiği zaman, insanlar sultanın orada olmadığını bilseler de yine de onun hazinesine doğru yönelirler. Gökyüzü Allah’ın hazinelerinin mahalli olduğu için, insan isterken o hazineye el açar ve elini o hazineye doğru uzatır.

İşte bu gibi sebeplerden dolayı, dua ederken ellerimizi semaya açarız. Bunun Allah’ın semada olmasıyla zerre miskal alakası yoktur. Lakin bu Selefîler bunu dahi anlamaktan âcizdirler.

Yazar: Sinan Yılmaz