6. Birinci hasaret: O kadar sevdiğin mal ve evlat ve perestiş ettiğin nefis ve heva…

Altıncı Söz’ün mütalaasına kaldığımız yerden devam ediyoruz:

Birinci hasaret: O kadar sevdiğin mal ve evlat ve perestiş ettiğin nefis ve heva ve meftun olduğun gençlik ve hayat zayi olup kaybolacak, senin elinden çıkacaklar. Fakat günahlarını, elemlerini sana bırakıp boynuna yükletecekler. (6. Söz)

(Hasaret: Zarar, ziyan / Perestiş: Tapar gibi sevme)

Elemleri yüklemesinin sebebi, zeval-i lezzetin elem olmasından dolayıdır. Lezzetlerin bitmesi ve sona ermesi elemin ve hüznün sebebidir. Zira insana “of” dedirten şeylerin başında, geçmiş zamanda yaşadığı güzel günler ve keyifli anlar gelir. Lezzetlerin zeval bulması ve kişinin elinden çıkması bugün ona “of” dedirtmekte ve elem vermektedir. Bu hakikati bizzat müşahede etmek için, unutulan eski film artistlerine, sanatçılara ve gençliğini şöhret ile geçirenlere bakmak kâfidir. Onların nasıl gözyaşı döktükleri ve eski günlerden kalma resimlere bakarak nasıl “of” çektikleri herhâlde hepimizin malumudur.

Günahların kişinin boynuna yüklenmesi meselesine gelince: Bu konu hakkında birçok ayet-i kerime ve hadis-i şerif mevcuttur. Bazıları şunlardır:

– Allah’a kavuşmayı yalanlayanlar gerçekten hüsrana uğramışlardır. Kıyamet günü ansızın gelince, günahlarını sırtlarına yüklenmiş olarak şöyle derler: “Dünyada yaptığımız kusurlardan dolayı yazıklar olsun bize!” Dikkat edin, yüklendikleri yük ne de kötüdür! (En’am 31)

– Elbette onlar kendi yüklerini ve kendi yükleriyle birlikte nice yükleri (başkalarını saptırmanın yükünü) taşıyacaklar ve uydurup durdukları şeylerden kıyamet günü mutlaka sorguya çekileceklerdir. (Ankebut 13)

– Allah’ın kendilerine lütfundan verdiği nimetlere karşı cimrilik edenler, bunun kendileri için hayırlı olduğunu zannetmesinler. Hayır! O, kendileri için bir şerdir. Cimrilik ettikleri şeyler kıyamet gününde boyunlarına dolanacaktır. (Âl-i İmran 180)

– Kim bir mala hıyanet ederse, kıyamet günü hıyanet ettiği şeyi boynuna yüklenerek gelir. (Âl-i İmran 161)

Amr İbni Kays el-Melâi rivayet etmiştir. Resulullah (a.s.m.) şöyle buyurdu:

— Mümin bir kul kabrinden çıktığı zaman en güzel suretli ve en hoş kokulu bir şey onu karşılar ve ona: “Beni tanıyor musun?” diye sorar. O da: “Hayır tanımıyorum, fakat biliyorum ki Allahu Teâlâ senin kokunu hoş ve suretini güzel kılmış.” der. Bunun üzerine o da: “Sen de dünyada böyle idin! Ben senin salih amelinim. Uzun zaman dünyada ben sana bindim, bugün ise sen bana bin!” der. Râvi burada: “Takva sahiplerini Rahman’a vefd olarak (binekli bir cemaat hâlinde) haşredeceğimiz gün…” (Meryem 85) ayetini okudu. Kâfiri de en kötü suretli ve en pis kokulu bir şey karşılar ve ona: “Beni tanıyor musun?” diye sorar. O da: “Hayır tanımıyorum, fakat biliyorum ki Allahu Teâlâ senin suretini çirkin ve kokunu pis yapmış.” der. Bunun üzerine o da: “Sen de dünyada böyle idin! Ben senin kötü amelinim. Uzun zaman dünyada sen bana bindin, bugün ise ben sana bineceğim.” der. Râvi burada: “Onlar günahlarını sırtlarına yüklenirler.” (En’am 31) ayetini okudu. (İbni Ebî Hâtim, 7228)

Ebû Seleme Hazretleri rivayet etmiştir. Resulullah (a.s.m.) şöyle buyurdu:

— Kim başkasının toprağından bir karış miktarı yere tecavüz ederse, kıyamet gününde yedi kat yerden (isabet eden toprak), o mütecaviz zalimin boynuna halka gibi geçirilir. (Buhârî, Mezalim, 13)

Bu rivayetlerden anlaşılmaktadır ki: Cenab-ı Hak ahirette amelleri tecessüm ettirecek ve onlara maddi bir vücut verecektir. Bu sayede günahlar kıyamet günü sahibinin sırtına binecek ve onun yükü olacaktır. Cenab-ı Hak cümlemizi bu yükten muhafaza eylesin. Âmin!

Yazar: Sinan Yılmaz