8. Üçüncü hasaret: Bütün o kıymettar cihazat-ı insaniyeyi, hayvanlıktan çok aşağı bir derekeye düşürüp…

Altıncı Söz’ün mütalaasına kaldığımız yerden devam ediyoruz:

Üçüncü hasaret: Bütün o kıymettar cihazat-ı insaniyeyi, hayvanlıktan çok aşağı bir derekeye düşürüp hikmet-i İlahiyeye iftira ve zulmettin. (6. Söz)

Bu meseleye şu misal dürbünüyle bakabiliriz:

Mesela sizlere çok pahalı ve son model bir araba hediye edilmiş olsun… Siz bu arabaya bineceğiniz yerde, onu kümes yapıp içinde tavuk beslerseniz, en kıymetli bir eşyayı en kıymetsiz bir işte kullanmış ve arabayı yapan zatın hikmetine iftira ederek ona zulmetmiş olursunuz. Zira o arabaya binmeyip onu kümes yapmak lisan-ı hâl ile şöyle demektir:

— Ey bu arabayı yapan zat! Senin yaptığın bu araba hiçbir işe yaramaz ve bunun hiçbir kıymeti ve menfaati yoktur. Bundan olsa olsa kümes olur ve ancak bir kümes kıymetindedir. Ben de bu yüzden senin bu hediyeni kümes yaptım; zira ona ancak tavuklar yakışır…

İşte arabayı kümes yapmak bu manaya gelir.

Kişinin kendisine verilen en kıymetli azaları ve duyguları, nefs-i emmarenin tatmini için kullanması da bunun gibidir. Âdeta bu kişi de lisan-ı hâliyle şöyle der:

— Ey bu gözü, dili, kulağı ve diğer uzuvlarımı yaratan ve bana yüzlerce aza ve duygular takan zat! -Hâşâ- Senin yaptığın bu cihazlar ve bana taktığın bu duygular hiçbir işe yaramaz ve hepsi kıymetsiz aletlerdir. Bu dilden olsa olsa bir kapıcı olur. Bu gözden olsa olsa bir kavvad olur. Bu akıldan olsa olsa uğursuz bir alet olur. Sen bunlara boşuna masraf yapmışsın. Ben de bu yüzden bu aletleri en kıymetsiz işlerde kullanıyorum…

İşte azalarını layık olduğu mevkilerde kullanmayıp nefs-i emmarenin emrine verenler, lisan-ı hâlleri ile bu sözleri söylemekte ve Allahu Teâlâ’nın hikmetine iftira atıp büyük bir zulmü işlemektedir.

Yazar: Sinan Yılmaz